Roadkill

John Chard (منتقد)

سندباد و چشم رخ! «مرگ جاده‌ای» یه فیلم تلویزیونی به کارگردانی یوهانس رابرتس و نویسندگی ریک سوواله هستش. بازیگرایی مثل اولیور جیمز، الیزا بنت، کیسی بارنفیلد، ند دنهی، دیارموید نویس، رویسین مورفی و ایو مکلین توی این فیلم بازی می‌کنن. موسیقی فیلم کار ری هارمن و فیلمبرداریش هم برعهده پیتر رابرتسون بوده. داستان درباره یه اکیپ از دوستای جوونه که با یه کاروان تفریحی دارن دور ایرلند می‌چرخن و یه جا جلوی یه مغازه عتیقه‌فروشی نگه می‌دارن. بعد از یه جروبحث با یکی از آدمای بداخلاق مغازه، مجبور به فرار می‌شن و با ماشینشون به یه پیرزن کولی می‌زنن. وقتی می‌خوان به پیرزن کمک کنن، اون در حالی که نفسای آخرش رو می‌کشه، همه کسایی که توی مرگش دست داشتن رو نفرین می‌کنه...

هر از گاهی آدم به یه فیلم تلویزیونی برمی‌خوره که واقعاً سرگرم‌کننده است و تا آخرش آدم رو پای تلویزیون نگه می‌داره، اما متأسفانه «مرگ جاده‌ای» اصلاً از اون فیلما نیست. داشتن توقع پایین همیشه برای دیدن این‌جور فیلما کمک می‌کنه؛ بالاخره این فیلما رو کارگردانای تازه‌کاری می‌سازن که فقط خوشحالن فیلمشون از شبکه SyFy پخش می‌شه، ولی خب این فیلم واقعاً چیز خاصی برای تعریف کردن نداره. در کل حضور ند دنهی که همیشه برای نقشای عجیب و غریب گزینه خوبیه، و حتی استیون ری هم یه نقش کوتاه داره، ولی کاملاً مشخصه که هر دو بازیگر فقط برای پول و گذران زندگی این نقشا رو قبول کردن. گروه جوونای خوش‌تیپ فیلم هم همون کلیشه‌های همیشگی هستن؛ دخترای خوش‌قیافه، پسرای هیکلی، به علاوه اون شخصیت خنگه و اون یکی رو مخه که همش تیکه‌کلامای لوس به کار می‌بره و غیره، که قراره یکی‌یکی توسط یه موجود افسانه‌ای با جلوه‌های ویژه کامپیوتری (CGI) داغون که انگار از دل افسانه‌های سندباد اومده، شکار بشن.

آیا کسی ازشون زنده می‌مونه؟ اصلاً راز اون مدالیونی که ارتش کثیف دنهی این‌قدر دنبالشن چیه؟ جواب این سوالا قراره بدنه اصلی داستان رو شکل بده، که در نهایت به یه صحنه ناخواسته خنده‌دار ختم می‌شه؛ جایی که «دختر نقش اصلی» یهو تبدیل به چاک نوریس می‌شه! بازیگری فیلم افتضاح نیست و دیدن مناظر واقعی حومه ایرلند به عنوان پس‌زمینه داستانی که توی ایرلند می‌گذره حس خوبی داره، اما در کل فیلم مثل یه برنامه پرکننده و بی‌خاصیت برای جدول پخش تلویزیونه. اونم یه پرکننده کاملاً بی‌خلاقیت. نمره: ۳ از ۱۰.