پس از زمین

پس از زمین

هزار سال پس از حوادث فاجعه‌باری که بشریت را مجبور به فرار از زمین کرد، نووا پرایم (Nova Prime) به خانه جدید انسان‌ها تبدیل شده است. ژنرال افسانه‌ای، سایفر ریج (Cypher Raige)، پس از یک ماموریت طولانی به نزد خانواده‌اش بازمی‌گردد تا برای پسر ۱۳ ساله‌اش، کیتای (Kitai)، پدری کند. وقتی طوفان سیارکی به سفینه آن‌ها آسیب می‌زند، آن‌ها در زمینِ حالا ناشناخته و خطرناک سقوط می‌کنند. در حالی که پدرش در کابین خلبان در حال مرگ است، کیتای باید از میان زمین‌های متخاصم عبور کند تا دستگاه فرستنده نجات را پیدا کند. کیتای در تمام زندگی‌اش چیزی جز سرباز شدن مثل پدرش نمی‌خواست؛ امروز او این فرصت را پیدا می‌کند.

سال انتشار: 2013 کارگردان: M. Night Shyamalan ژانر: Action، Adventure، Drama نویسندگان: Gary Whitta، M. Night Shyamalan، Will Smith امتیاز: 4.8

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 4

اصلاً تحت تاثیر این فیلم قرار نگرفتم. با این حال، فکر نمی‌کنم مستحق این همه نمره ۱ باشه که گرفته، و به نظرم بازی ویل اسمیت (Will Smith) و پسرش جیدن (Jaden) هم اونقدر که بعضیا می‌گن بد نبود. مشکل من با این فیلم بیشتر به نحوه اجرای داستان برمی‌گردد. ایده اولیه اصلاً بد نیست و می‌شد ازش یه فیلم خیلی خوب درآورد. اما نتیجه‌ای که می‌بینیم خیلی سطحی از آب دراومده. بدتر از اون، فیلم پر از حماقت و موارد غیرمنطقیه. فیلم با این کلیشه شروع می‌شه که انسان‌ها دارن سیاره رو نابود می‌کنن و ما خیلی بدیم و از این حرفا. واقعاً خسته شدم از بس این مزخرفات رو توی هر فیلم و کتابی چپوندن. وقتی بخوام به این مسائل فکر کنم، می‌رم مقالات علمی می‌خونم؛ وقتی می‌خوام سرگرم بشم اینا رو نکنید تو چشمم! بعد می‌فهمیم که یه موجودات فضایی داشتن هیولا سر راه آدما می‌انداختن؛ هیولاهایی که ژنتیکی برای کشتن انسان‌ها ساخته شدن. خب که چی؟ اگه می‌خواستن ما رو منقرض کنن، چرا اینقدر راه طولانی رو انتخاب کردن؟ و بعدش چی شد؟ وقتی ظاهراً شکست خوردن، بیخیال شدن و رفتن؟ داستان اصلی فیلم اینه که سفینه سایفر و کیتای توی زمین قدیمی سقوط می‌کنه که مثلاً دیگه برای آدما قابل سکونت نیست. بگذریم از اینکه هزار سال دیگه آدم فکر می‌کنه می‌تونن راحت از طوفان‌های شهابی فرار کنن، این چه صیغه‌ایه که سایفر می‌تونه اومدن طوفان رو «حس» کنه؟ بریم سراغ خود زمین. مثلاً قرار بود غیرقابل سکونت باشه، نمی‌شد یه ذره بیشتر تلاش کنن که واقعاً اونجوری به نظر بیاد؟ به نظر من که شبیه یه بهشت نیمه‌گرمسیری بود. تازه، قراره دما هر شب به شدت زیر صفر برسه، اونوقت گیاهان اینقدر سبز و فراوونن؟ حالا که حرف گیاهان شد، چطور ممکنه با این همه گیاه و تولید اکسیژن، اینا به «قرص تنفس» نیاز داشته باشن؟ این جور چیزا مثل خار توی چشم می‌زنه و فیلم رو می‌کشه پایین. بعدش هم این «اورساها» (Ursa). اینا برای منقرض کردن آدما ساخته شدن، کور هستن و آدما رو از روی فرمون‌های ترس ردیابی می‌کنن. چی؟ کدوم مهندس ژنتیک احمقی همچین چیزی می‌سازه؟ هر کسی که اندازه حقوقش بارِش باشه، سعی می‌کنه به همچین موجودی هر مزیتی که می‌تونه بده، از بینایی و شنوایی گرفته تا بویایی (و احتمالاً حس‌های دیگه مثل مادون قرمز). در ضمن، این ایده که باید نترس باشی هم خیلی احمقانه‌ست. جدا از کارای ساده‌ای مثل موندن در جهت مخالف باد، تنها کاری که آدما باید می‌کردن این بود که به سربازاشون لباس‌های رزمِ عایقِ هوا بدن. نمی‌گم یه فیلم علمی-تخیلی باید کاملاً علمی و باورپذیر باشه، ولی این فیلم دیگه بیش از حد پر از حماقت‌های تابلوعه. برای من این فیلم اون «فاجعه»ای که خیلیا فکر می‌کنن نیست، یه ذره ارزش سرگرمی داره ولی نه بیشتر از ۴ از ۱۰.

2017-06-15


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 4

فیلم بدی نیست. هیچی مثل این نیست که بابات نقش اول رو بهت بده. باید صحنه‌های مبارزه بیشتری توی فیلم می‌بود، به جای اینکه همه‌ش درگیری و سختی کشیدن اون رو ببینیم.

2023-04-14